Amy over eenzaamheid

Amy woont al vijf jaar op zichzelf en al één jaar in Made, in een appartementje, samen met haar blindengeleidehond. Dat komt omdat Amy nog maar 13% ziet, met bril, zonder bril ziet ze helemaal niks meer. Doordat ze zo weinig ziet is ze in social isolement geraakt, ze doet eigenlijk helemaal niet zo veel meer in haar dagelijkse leven. Ze werkt niet en heeft het gevoel dat mensen anders naar haar kijken.  
“Ik ben okay met mijn eigen afwijking, maar het is zeker soms vervelend. Het beperkt me in mijn vrijheid en dat vind ik gewoon jammer. Zeker ook omdat het me vaak moe maakt, aangezien mijn hersenen constant moeten focussen. Ik heb het gevoel dat ik hard werd getroffen tijdens de coronapandemie. Ik had al weinig contacten, maar het werd nog lastiger.”

Lees het verhaal

Geïnspireerd...?

Meld je aan

Meer inspiratie?

Bekijk alle verhalen